4 maanden in de hipste stad ter wereld...

Hola,

Het is alweer even geleden dat ik iets van me heb laten weten, maar ik leef nog! Op kot is het terug even wennen aan de was en de plas en het strijken, want dat was van in Madrid geleden, maar het lukt!

Uiteraard moet ik ook zelf koken en boodschappen doen, maar dat is iets wat ik graag doe. Bij Carrefour informeerde ik naar een klantenkaart, aangezien ik er toch veel kom, en ze zei dat ik daarvoor mijn paspoort nodig had. De ideniteitskaart was onvoldoende. Ik vertelde dat ik alleen maar een klantenkaart wilde, en geen vlucht wou nemen naar een of ander Balkanland, maar het mocht niet baten…

Ondertussen is de zon terug! Alleen nog een beetje veel wind om echt te kunnen genieten, maar ik ga niet klagen als ik het weerbericht in België bekijk.

Op mijn stage is het uitstekend. Ik heb veel werk, maar het zijn leuke opdrachten en de werksfeer is optimaal. Zeer vriendelijke collega’s!

Dat is het zowat voor nu…

Hasta pronto!

Vandaag was het mijn officiële eerste werkdag bij Turismo Flandes en het is heel goed meegevallen. Ik heb al heel wat kunnen doen en de collega’s zijn erg hulpvaardig wanneer nodig. Ook de werksfeer is dik in orde. 

Op mijn kot gaat alles muy bien. Beter en beter zelfs. Ook hier begin mijn plaatsje te vinden. Kortom, ik ben hier gelukkig! Ik heb wel de kotbazin nog niet gezien sinds mijn aankomst in Barcelona. Ik heb haar verteld dat ik pralines voor haar heb meegebracht uit België, maar ze moet ze wel komen halen natuurlijk. En dan mag ze ineens iemand meenemen om mijn rolluik te herstellen, want dat is ook nog niet gebeurd.

Het weer zou wat beter kunnen, en morgen voorspellen ze zelfs regen, maar daarna zou het terug wat moeten beteren. Ik hoop het!

Hasta la proxima!

Ja, God heeft me gestraft voor al die foto’s op Facebook met een blauwe lucht en een stralende zon, want daar was dit weekend niet veel meer van te merken. Een grijze lucht, een flink pak graden minder en gisteren zowaar een paar druppels die uit de lucht vielen. Maar goed, morgen zou het zonnetje al terug moeten zijn.

Morgen is het trouwens ook mijn eerste werkdag. Zeer spannend, maar ik kijk er echt naar uit om te kunnen beginnen. Het is denk ik zeer leuk en afwisselend werk en zoals ik eerder vertelde zijn ook de collega’s toffe mensen.

Mijn eerste weekend Barcelona heb ik ook overleefd, hoewel ik het dit weekend nog zeer braaf heb gehouden, vind ik. More to come…

Hasta la proxima!

Voor diegenen onder jullie die de film l’Auberge Espagnole kennen: één van de scènes speelt zich af in het Park Guell. Xavier kust daar voor de eerste keer Anne-Sophie. Allemaal heel mooi, maar wat ze er niet bijvertellen is dat je om in Park Guell te geraken, een van de steilste hellingen die ik ken moet beklimmen, en er is niet overal een roltrap aanwezig. Bovendien zijn ze er nu aan het werken, en als je eenmaal boven bent, leiden ze je om naar een straat die je gekruist hebt bij de beklimming, terug naar beneden dus… Zo kunnen we bezig blijven. Bovendien was ik niet gekleed op zo’n beklimming. Ik wist dat het zonnig ging zijn, maar toen ik bovenkwam was er geen wind meer en dus ideaal om wat in de zon te liggen. Iets te lang zelfs, want ik zie al een beetje rood…

Wat ook vervelend is en maar niet wil verdwijnen: telkens ik in een winkel iets bestel met mijn beste Spaans, doen ze toch nog de moeite om in hun gebrekkig Engels de conversatie verder te zetten. Als het niet gaat, gaan ze zelfs over tot gebarentaal! Zelfs als ik hen zeg dat ze het in het Spaans mogen zeggen, doen ze toch vriendelijk de moeite verder te gaan. Alles voor de toeristen…

Vanavond ga ik voor de eerste keer het  nachtleven van Barcelona verkennen. De twee Fransmannen op mijn kot hebben een afscheidsfeestje van een vriend, en ik ga mee om wat te ’socializen’.

Hasta la proxima!

Mijn tweede volledige dag hier in Barcelona was er een van puur genieten. Vandaag ben ik een uurtje op mijn stageplaats geweest, zodat mijn voorganger alles kon uitleggen, en ik zie het helemaal zitten. Het zien er allemaal toffe collega’s uit en natuurlijk is de locatie van de stage ook een plus. En met een blauwe lucht als achtergrond is het nog beter. De vorige keer dat ik er was, regende het.

Daarna ben ik gaan genieten van de zon. Een krantje gekocht, een koffietje besteld en mij neergeploft aan het strand, op een terrasje onder een palmboom. Moet er nog meer zijn. Aan al de mensen die ik nu jaloers heb gemaakt: één oplossing. Op de eerste de beste vlieger stappen en naar hier komen.

Ik ben ook het Olympisch stadion van ‘92 en het Olympisch museum gaan bezoeken. Voor een sportfreak als ik zeker de moeite! Jammergenoeg kwam er net na mij een hele groep Italiaanse pubers binnen, maar die waren blijkbaar zo weinig geïnteresseerd dat ze in sneltempo dat museum zijn doorgelopen. Gelukkig maar!

Voor foto’s van mijn kot ga ik even wachten tot ze mijn rolluik zijn komen herstellen, want die krijg ik nu niet meer open, zodat het een beetje somber is in mijn kamer.

Hasta la proxima!

Vandaag heb ik er een praktische dag van gemaakt. Zo heb ik bijvoorbeeld al een Spaans telefoonnummer, check mijn msn, een metro-abonnement en ben ik naar de Ikea geweest. Dat is trouwens even plezant als in België en zo mogelijk nog goedkoper. Je loopt bijna beschaamd buiten, zo weinig geld tel je neer voor wat je krijgt.

Vanmorgen was er nog wat bewolking, maar toen ik de Ikea buitenwandelde, kwam het zonnetje erdoor en werd het een aangename 14 graden. Mijn jas werd al snel overbodig. Ik ben dan mijn telefoonkaart gaan halen, maar bij Vodafone zijn ze niet van de rapste. Toch is dat voor de klanten geen probleem. Ze hebben hier tijd genoeg. In België was er waarschijnlijk al gezucht tot en met geweest.

Ik heb ook kennisgemaakt met mijn andere kotgenoten, en de eerste indruk is niet volledig positief, maar we zien wel hoe het evolueert. Ik ga me daar niet druk om maken.

Morgen moet ik voor de eerste langs op mijn werk. De huidige stagiair, die morgen zijn laatste dag heeft, gaat me vanalles uitleggen. Spannend! Daarna ga ik ook een beetje de toerist uithangen. Waarschijnlijk ga ik het Olympisch museum bezoeken.

Ik doe ook mijn best om wat foto’s van mijn kot online te plaatsen.

Hasta la proxima!

Nog maar twee nachten slapen en ik mag eindelijk vertrekken. Terug naar Spanje, terug naar mijn ‘tweede thuisland’. Ik weet niet hoe het komt maar telkens ik in Spanje kom, dan kriebelt het en voel ik me thuis. Sommigen mensen zeggen me dat ik er ooit ga blijven wonen. Dat is nu koffiedik kijken, maar never say never…

Mijn valiezen zijn nog niet gepakt, dat staat morgen op het programma. Maar een zwembroek, zonnebril en T-shirts staan al op de lijst. Sabine zei het net nog in het weerbericht: in Barcelona is er zon! Het zal me deugd doen. En ik beloof het plechtig, vanaf dat ik er ben, zal ik wat zon naar België sturen! Nog twee dagen wachten…